نخ به نخ
سوزن به سوزن.
چشمانم را می درم
فانوس به فانوس.
سلول هایم را به زنجیر می کشم
دانه به دانه.
به دار می آویزم صدایشان را
چوبه به چوبه.
تا نشنوی که فریاد می زنند:
من سخت دلتنگم........
RSS
