کورکورانه می چرخم
با دستانی که تورا می جویند
در خلا زندگی.
در یاس آبی رنگ غوطه ورم
و فراموش شده ام
چون تکه های نیمه خورده ی نان.
شعله ی کوچکم
در تلالوی بی امان خورشید
دور از فانوس خاموشت
چه می کنی؟
+
نوشته شده در
87/11/16ساعت 20:37  توسط آیدا مرادی
|